X
تبلیغات
رایتل


خونه ی خیالی

قامتِ قیام به فواره ی خیالم بسته ام ،

تا با چشم هایت به دریا بازگردم و

درنگاهِ آبی ِ زنبق گونه ات ،

دوباره ، مثنوی های ِ عاشقانه بخوانم

و

کبوترانِ بی نغمه ی احساسم را

به آسمان ، عادت بدهم و

قایق های ِ به گِل نشسته ی ذهنم را

به حافظه ی گردبادها بسپارم


آری ای جاودانه ترین ِ در تمام ِ دقایقم !!

می بینی !!

دریا شدن ، چقدر پریشانی دارد !!


پی نوشت 1 : من در قاموس ِ احساسم ، فرصتِ اقامه ی تزویر را ندارم

پی نوشت 2 : لطفا آن قدر شمس بمان که مولانا شدن را بیاموزم


نوشته شده در شنبه 1 مهر‌ماه سال 1391ساعت 17:08 توسط ر ف ی ق|

Design By : Mihantheme

آرشیو کد آهنگ