X
تبلیغات
رایتل


خونه ی خیالی

سلام ای آفتابِ بی غروبم

نپرس چرا ...

هنوز هم با دیدنِ تو مثل ِ کودکانِ بی قرار

به سمت ِ پنجره های ِ خواهش می روم

و مثلِ چکاوکان ِ از خود بی خود ،

در اعتمادِ دستان ِ تو ،

طعم ِبنفشه های ِ کوهی و تنفس بامدادی را

حتی  از یاد می برم

نپرس چرا ...

هنوز هم با دیدن ِ تو نبض ِ عقربه های ِ قلبم تندتر می زند و

در خم ِ کوچه های ِ بی نجوا ،

از هرم ِ انگشتانم ، شعله واری از ارغوان فرو می ریزد

نپرس چرا ...

هنوز هم مثل ِ همیشه متن خاطراتت را

و حادثه ی سوزان ِ بودنت را

در منظومه ی عظیم ِبودنم ، زنده می کنم و

شراره های ِ شوقم را با اشک های ِ نجیب

در بی کرانه ی مرداب ِ چشم هایم

_ بی بغض و بی صدا _در نطفه ی جانم

شعله ور می سازم

نپرس چرا ...

هنوز هم مثل ِ همیشه

وقتی هوا خیس می شود ،

دلم بهانه ی تو را می گیرد و

گونه هایم بوی ِ خاکِ باران خورده می دهد

نپرس چطور ...

هنوز هم دل به لحظه های ِ با تو بودن می سپارم و

در پیله ی بی شیله ی خودم

دائم شوق ِ پروانگی ِ تو را می تنم

نپرس چطور ...

هنوز هم بی قراری را

از شاخه های ِ ملتهب ِ ابرها می چینم و

دلتنگی ها ی ِ زلالم را در باران ِ کلمات می تکانم

نپرس چطور ...

هنوز هم میان ِ کوچه های ِ سبز ِ احساس

به دنبالِ قدم های ِ تو می گردم و

گل های ِ مریم و رازقی را

فقط به خاطر ِ عطر ِ حضور ِ تو می بویم

نپرس چطور ...

هنوز هم (( عطر ِ عبور ِ آبی ات از کوچه ی عشق ،

             گلبوته های ِیاد ِ مرا ناز می کند ))


پی نوشت : این روزها انگار ،کوه هم با همه ی کوه بودنش ، دلتنگی هایش را بر روی ِ شانه های من گذاشته است !!


نوشته شده در شنبه 25 شهریور‌ماه سال 1391ساعت 11:56 توسط ر ف ی ق| 40 نظر|

Design By : Mihantheme

آرشیو کد آهنگ